|
دومین کنگره انفورماتیک پزشکی و هفتمین همایش سلامت الکترونیک
|
|
|
عنوان فارسی |
بررسی میزان آمادگی بیماران مبتلا به آسم، دیابت و مالتیپل اسکلروزیس در استفاده از فناوری سلامت همراه |
|
چکیده فارسی مقاله |
مقدمه: مدیریت و مراقبت طولانی مدت بیماری های مزمن فشار زیادی را به بیمار و سیستم ارائه خدمت وارد می نماید. خود مراقبتی از جمله فرایندهایی است که برای کنترل این گونه بیماری ها استفاده میشود. بمنظور بهبود و نظارت بر خود مراقبتی در این بیماران میتوان از فناوری های پیشرفته استفاده نمود. موفقیت در استفاده از این فناوری ها، مستلزم پذیرش و آمادگی بیماران جهت استفاده از آنها می باشد. بنابراین هدف از انجام این مطالعه بررسی و مقایسه میزان آمادگی بیماران مبتلا به آسم، دیابت و مالتیپل اسکلروزیس (MS) در استفاده از فناوری سلامت همراه میباشد. روش بررسی: این مطالعه توصیفی-تحلیلی در بازه زمانی دو ساله (96-1395) و بر روی 222 بیمار (به ترتیب 70، 47 و 105 بیمار مبتلا به دیابت، MS و آسم) شهر کرمان انجامشد. ابزار جمع آوری داده های این مطالعه، پرسشنامه پژوهشگر ساخته ای میباشد که روایی آن توسط سه متخصص انفورماتیک پزشکی و مدیریت اطلاعات سلامت تایید و ضریب پایایی آن 84/0 محاسبه گردید. تحلیل داده ها با استفاده از نرمافزار SPSS.22 و آمارهای توصیفی بمنظور محاسبه درصد فراوانی و آزمون های تحلیلی نظیر فیشر و من ویتنی جهت بررسی ارتباط میان اطلاعات دموگرافیک بیماران و میزان تمایل به استفاده از فناوری سلامت همراه، انجام شد. یافته ها: در حدود 75% از بیماران تاکنون اسمی از فناوری سلامت همراه نشنیده بودند. بیش از 93% بیماران مبتلا به MS و دیابت و 65% از بیماران مبتلا به آسم علاقه مند بودند به جای مراجعات حضوری نزد پزشک، از خدمات سلامت همراه استفاده نمایند. به ترتیب 98، 94 و 26 درصد از بیماران مبتلا به MS، دیابت و آسم اذعان داشتند که درصورت ارائه رایگان خدمات این فناوری، از آن استفاده خواهند کرد. بیش از 80% بیماران مبتلا به MS و دیابت معتقد بودند فناوری سلامت همراه می تواند میان آنها و پزشکشان ارتباط موثری برقرار نماید اما 57% بیماران مبتلا به آسم خلاف این عقده را داشتند. به ترتیب 98، 94 و 49 درصد از بیماران مبتلا به MS، دیابت و آسم معتقد بودند که با کنترل وضعیت سلامتیشان توسط پزشک از طریق موبایل، احساس راحتی میکنند. بطور کلی میان نوع بیماری، میزان تحصیلات، جنسیت، نوع تلفن همراه، سن و سابقه ابتلا به بیماری با میزان تمایل بیماران نسبت به استفاده از فناوری سلامت همراه، ارتباط معنی داری وجود داشت (P< 0.026). نتیجه گیری: میزان آمادگی بیماران در گروه های مختلف بیماری برای استفاده از فناوری سلامت همراه یکسان نیست و در حالیکه اکثر مبتلایان به بیماری های مزمنی چون دیابت وMS علاقمند به بهره گیری این فناوری در ارائه خدمات بهداشتی میباشند، تعداد کمتری از مبتلایان به آسم ابراز تمایل به دریافت چنین خدماتی را داشتند. بکارگیری این فناوری میتواند در بهبود، کنترل و پایش وضعیت سلامت بیماران کمک کننده باشد. بنابراین می توان با آموزش و آگاهی بخشی بیشتر، نسبت به شناخت بیشتر این فناوری در گروه های مختلف بیماران اقدام کرد تا بیماران نقش بکارگیری آن در خودمراقبتی را درک نمایند. |
|
کلیدواژههای فارسی مقاله |
|
|
عنوان انگلیسی |
|
|
چکیده انگلیسی مقاله |
|
|
کلیدواژههای انگلیسی مقاله |
|
|
نویسندگان مقاله |
-
-
mohammad ali -
-
|
|
نشانی اینترنتی |
http://mieh-2018.modares.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-119-2&slc_lang=fa&sid=1 |
فایل مقاله |
فایلی برای مقاله ذخیره نشده است |
کد مقاله (doi) |
|
زبان مقاله منتشر شده |
fa |
موضوعات مقاله منتشر شده |
|
نوع مقاله منتشر شده |
|
|
|
برگشت به:
صفحه اول پایگاه |
دوره مرتبط |
کنفرانس مرتبط |
فهرست کنفرانس ها
|